

Ik begon met oefenen op mijzelf, op vrienden, zonder plan, zonder doel — puur omdat het me een gevoel gaf dat ik nergens anders vond. Tegelijkertijd merkte ik hoe weinig houvast er bestaat voor beginnende tattoo-artiesten.
Geen opleiding, weinig informatie, geen stappenplan. Alles zelf uitzoeken. Dat was spannend, soms frustrerend, maar ook precies wat me dreef. Drie jaar lang oefende ik overal waar het kon: kunsthuiden, echte mensen, video’s, boeken en gesprekken. Ik deed echt alles om beter te worden.
Passie voor het vak
Vanaf jongs af aan had ik al iets met tattoos. Elke keer wanneer ik iemand zag met ink, bleef mijn blik hangen. Het had iets rauws, iets puurs, iets dat meteen bij me paste. Ik wist vroeg al: ooit loop ik zelf helemaal vol. Thuis waren ze daar niet per se blij mee — in de early 2000’s hing er nog een ander beeld om tatoeages heen — maar dat veranderde nooit hoe ik ernaar keek.
Tekenen en vormgeving waren altijd al een deel van mijn leven. Papier, potloden, schetsen; het was voor mij een manier om de wereld om me heen te begrijpen. Het idee om te gaan tatoeëren begon in 2021 en ontstond met een stukje nep huid. Hierna heb ik het nooit meer willen loslaten.
Begin 2025 veranderde alles. Ik ontmoette Nino van Imperial Tattoo. Een kort gesprek werd een kennismaking, en al snel merkte ik dat er een klik was. Niet alleen in hoe we werkten, maar ook in hoe we dachten over het vak. Dat was het moment waarop ik de stap zette om mijn apprenticeship bij hem te beginnen.
Vanaf daar ging er een nieuwe wereld voor me open. Ik leerde meer dan ik ooit had verwacht: technieken, workflow, hygiëne, professionaliteit — alles wat het vak écht tot een vak maakt.
De dingen waarvan je denkt dat je ze snapt, vallen pas op hun plek wanneer iemand met ervaring je begeleidt.
gevormd door jaren oefenen, geleid door de juiste mensen, en gemotiveerd om elke dag beter te worden dan gisteren.

Brotherhood

.png)